KÜL RENGİ SABAHLAR

   Yaz aylarının bıktırıcı sıcakların ardından hazan mevsimi nihayet yüzünü göstermeye başladı.Önce göçmen kuşlar göç etti.Ağaçların yemyeşil yaprakları sararıp dökülerek sağa sola savrulmaya  başladı.Havalar yavaş yavaş serinlemeye,aylardan beri dört gözle beklediğimiz serin havanın habercisi olarak az da olsa yağmurlar düşmeye,suya hasret kalmış çatlamış toprakları doldurmaya başladı.Balık sezonu açıldı.Mahallemizin balıkçısından ilk çingene palamutlarını yedik.Trakya’nın  meşhur geleneksel  Pavli(Pehlivanköy) Panayırı 116.cı kez binlerce müdavimini ağırladı.Biz de hanımla birlikte bir gün ziyaret ederek o gizemli panayır ortamını doya doya yaşadık.Panayırların bizim kültürümüzde apayrı bir yeri vardır.Çünkü panayırlar hasat sonunda Eylül’ün 2.ci haftasında kurulur.Çiftçilikle uğraşanlar,dar gelirli emekli ve memurlar çocukların okul  ihtiyaçlarından tutun da kışlık yiyecek ve giyeceklerinin çoğunu çok zengin bir pazarı olan payanırdan karşılıyorlar.Panayırın bir diğer yüzü de yemek ve eğlence  kültürüdür.Fiatlar yüksek olsa da herkes bütçesine göre karnını doyurabilmektedir.Parası olan rakıyla birlikte kuzu çevirme yerken davul zurna çaldırmakta;bizim gibi dar gelirli vatandaşlar  ise ekmek arası köfte,sucuk veya tavuk dönerle idare etmektedir.

   Panayırlar bende bir başka çağrışım daha yapıyor.Çünkü 12 Eylül 1980 askeri darbesinin ilk günleri Pavli panayırına rastlamıştı.İşçi sınıfının ve ezilen halkların kurtuluşu için devrim mücadelesi verirken hazırlıksız yakalanan  idealist  gençler olarak çoğumuz tutuklanmış,bir çoğumuz da firarda, rutubetli sobasız evlere yarı aç yarı tok yaşam mücadelesi veriyorduk.Yakalanma korkusuyla sık sık mekan değiştiriyor,sisli soğuk “Kül Rengi Sabahlarda” erkenden kalkıp başımıza ne geleceğini bilmeden yaşamaya çalışıyorduk.O yılki payanırda o genç yaşıma rağmen ben de, tutuklanan arkadaşlarıma maddi destek sağlamak amacıyla Pehlivan köylü arkadaşların vasıtasıyla  payanır yerinden iki dükkan yeri kiralamış,payanır süresince köftecilik yapmıştım.Sonucu merak edecek olursanız kayda değer bir  para kazanamamış, bizim yardım planı gerçekleşmemişti.Zaten  payanırdan bir müddet sonra ben de gözaltına alınıp  tutuklanmıştım.Bir çoğumuz o kasvetli günleri iliklerine kadar yaşamıştı.Öyle anlar oldu ki dışardan daha güvenceli diye cezaevini bile arar olmuştuk.Üstelik başına bir şey gelir korkusuyla eş dost da bizlerle selamı sabahı kesmiş,bazen karşılaşsak da tanımazdan geliyorlardı.O kül rengi sabahlarda  kapısını sonuna kadar açan,ekmeğini bizimle paylaşan gerçek dostlarımız yok değildi elbette.Zaten onların dayanışması ve yardımlaşması sayesinde o zorlu günleri atlatabilmiştik.Bunlar kolay kolay unutulacak şeyler değil elbette.Ama bu unutulmaz zor anları sadece biz yaşamadık.Bugüne değin  gelmiş geçmiş,emek, demokrasi,eşitlik,özgürlük ve sömürüsüz bir düzen için mücadele eden sanatçı,sendikacı,öğrenci,şair,yazarın hangisinin başına gelmedi ki...O günleri yaşamış olan herkesin mutlaka bir hikayesi vardır.Milyonların sevdiği Hababam Sınıfı’nın yazarı Rıfat Ilgaz,Kuvayi Milliye Destanının  şairi Nazım Hikmet,Aziz Nesin,Orhan Kemal,Ahmet Arif ve daha nice değerlerimiz, ömürlerinin çoğunu adliye koridorlarında veya demir parmaklıklar arasında geçirmedi mi ki?..

   Eylül ayının bir diğer özelliği, şair,besteci ve sanatçılarda büyük bir değişim yaşatmasıdır.Şairler, serin ve yağışlı güz mevsiminin başlamasıyla birlikte hemen kalemlerine sarılır,

Yine geldi hazan mevsimi/Bahçemde bülbüller niye ötmüyor?diyerek hüzünlü mısraları dizelemeye başlarlar.Bestekarlar, uzun zamanda beri bir türlü besteleyemedikleri  aşk,sevgi,özlem ve ayrılık temalarını işleyen  şiirleri bestelemeye koyulurlar.Yaz aşklarını yaşayan gençler ise tatilin bitmesiyle birlikte oflaya puflaya  kimi işine kimi de  okuluna döner.

   İnsanın hayatı inişli çıkışlıdır.Hayatın  meşakatleri de olacaktır,güzellikleri de… Mükemmel bir yaşam arzu etsek de  bu  mümkün değildir.Mutlaka bir yerlerde aksilikler çıkacaktır.Her ne olursa olsun, hiç kimse bundan sonra siyasi görüşlerinden dolayı  Kül Rengi Sabahlarda evinden,sıcak yuvasından ayrı kalmasın…