YANIK AĞA DEDİKLERİ

   Yiğit lakabıyla anılırmış.Yaşadığı  çevresinde isim yapmış,geride bir iz bırakmış  insanlar lakaplarıyla anılırlar.Kör Abdullah,Sağır Şaban,Boymusalı Niyazi,Kumarcı Emin ,Topal Kazım,Zıpkın Ayşe,Beygir Ali,Yan Takkeli Nuri gibi...Benim doğum büyüdüğüm  köyde de Yanık  Bayram adında şahsına munhasır bir kişi vardı.Bütün köylü,civar köyler,kısacası onu tanıyan herkes ona kısaca “Yanık”diye hitap ediyorlardı.Şöhreti yedi cihana yayılmış Yanık Bayram’a o lakabı yakın köyün  ağalarından  Rakip Ağa’nın taktığı rivayet olunur.Ona  o lakabı niye layık gördüğünü de anlatacağım.Yanık Ağa’larla  aynı mahallede otururduk.Birisi benim yaşlarda dört erkek çocuğu, iki de kızı vardı.Bir doksan boyunda,kireçlemeden olmalı hafif  kambur,yengece benzer bir yürüyüşü,altı köşeli şapkasını yan giyen  iri kıyım biriydi.Eşi ise  topuklu ayakkabısıyla bile ancak bir elli boylarında  ufacık  tefecik dünya tatlısı bir kadındı.İki numaralı oğluyla  arkadaş olduğumuz  için   onu yakından tanıma olanağı bulmuştum.Çocukları seven,şakacı,komik biriydi aslında.Başkalarına karşı çok iyi olmasına karşın   iş kendi ailesine gelince çok sert,disiplinli ve hayli otoriterdi.Aydın,ilerisi gören bir yapısının yanında dizginlenemez,hesapsız işlere girmeyi çok seven bir saplantısı vardı.Bu saplantısı hem kendisine,hem de ailesinin tüm fertlerine çok büyük sıkıntılar yaşatmıştı.Zavallılar, onun sağlığında bir gün olsun rahat yüzü göremediler.Ders çalışması sebebiyle sık sık onlara gider,  onun üstün pratik zekasının  mantık sınırlarını nasıl zorladığına hayran kalıyordum.Müthiş bir hesaplama yeteneğine sahipti.Bütün hesapları ezbere yapar, anında ortaya koyardı.Fakat her nedense  onun yaptığı hesaplar pratikte hiç tutmazdı.Ondan dolayı karısı ve çocukları onun hatalı hesapları yüzünden cehennem azabı çekmelerine rağmen bir kere olsun ona karşı çıkamamışlar “oooff!”bile diyememişlerdi.Nasıl desinler ki?..Babalarından Allahtan korkar gibi korkuyorlardı.Adamda bir pança vardı ki  ayı pançası gibi,bir tokatta yeri öptürürdü Alimallah.